Romeo & Julia in Nijmegen

Wo 29 november 2017

Op 4 januari komt Romeo en Julia naar Nijmegen. Een geliefd ballet en aangrijpend liefdesdrama in veelgeprezen choreografie. Tickets voor deze prachtige balletvoorstelling koop je hier. 

Of Romeo en Julia écht hebben bestaan, zullen we nooit zeker weten, maar vaststaat dat hun liefde ‘leeft’ – tot op de dag van vandaag, ruim zes eeuwen nadat het Italiaanse Verona daadwerkelijk werd verscheurd door een vete tussen de families Montecchi en Capoletti. Nog altijd komen er op het Veronese postkantoor vanuit de hele wereld stapels brieven binnen geadresseerd aan ‘Julia, Verona’ en zowel het huis van de Capoletti’s als de aan Julia toeschreven graftombe worden dagelijks door duizenden toeristen bezocht. Hieruit blijkt wel dat het tragische liefdesverhaal van de twee jonge mensen – eind zestiende eeuw ‘opgetekend’ door William Shakespeare – er een van alle tijden is. Het Ballet van de Staatsopera van Tatarstan danst Romeo en Julia ¬– met live uitgevoerde muziek – in de veelgeprezen versie van de Rus Boris Myagkov, voormalig danser van het prestigieuze Bolsjoi Ballet in Moskou.

Shakespeare baseerde zich voor zijn beroemde tragedie vooral op The Tragicall Historye of Romeus and Juliet (1562), een verhalend, maar liefst drieduizend regels tellend gedicht van de Engelse dichter Arthur Brooke. Deze had op zijn beurt waarschijnlijk inspiratie ontleend aan een Franse vertaling van een novelle van de Italiaanse schrijver Matteo Bandello. De vroegst bekende versie van het Romeo en Julia¬-verhaal dateert zelfs al uit 1476 en werd geschreven door Masuccio Salernitano, die beweerde dat zijn verhaal – getiteld Mariotto en Gianozza – zich tijdens zijn eigen leven in het Italiaanse Siena afspeelde.

Onmogelijke liefde
Na de eerste opvoering van Shakespeares toneelstuk, in 1595 dan wel 1596, groeide het verhaal van de onfortuinlijke geliefden uit tot een oneindige bron van inspiratie voor vele generaties toneelmakers, schilders, schrijvers, componisten, choreografen en later ook filmmakers. Niet verwonderlijk, want het verhaal draait om een universeel thema: de onmogelijke liefde. En ook al weten we dat de vertelling in rampspoed eindigt, blijkbaar kunnen toeschouwers van alle leeftijden en achtergronden zich identificeren met de vurige passie van de twee geliefden en de noodlottige positie waarin zijn verkeren.
De eerste balletversie van Romeo en Julia dateert volgens de overlevering uit 1785, toen Eusebio Luzzi een productie voor het Théâtre Samuele in Venetië maakte. In de eeuwen daarna zagen meer interpretaties het licht, op verschillende composities, waaronder beroemde versies van Vincenzo Galeotti uit 1811 voor het Koninklijk Deens Ballet en van Bronislava Nijinska en George Balanchine uit 1926 voor Diaghilevs befaamde Ballets Russes.

Levensechte karakters
Met de Romeo en Julia-partituur die Sergej Prokofjev in 1938 componeerde en de choreografie die Leonid Lavrovski hierop in 1940 voor het Kirov (nu Marijinski) Ballet in Sint-Petersburg maakte, begon echter een heel nieuw hoofdstuk in de geschiedenis van het tragische ballet. Hun creaties vormen als het ware het uitgangspunt voor de meeste balletversies die daarna zouden volgen. Hoewel Lavrovski niet de eerste was die Prokofjevs muziek gebruikte – dat was de Tsjech Ivo Psota – hadden de twee tijdens het componeren uitvoerig overleg met elkaar. Dat ging bepaald niet zonder heftige discussies en ruzies, maar Prokofjev en Lavrovski waren het er wel over eens dat hun compositie en ballet de geest van Shakespeares toneelstuk zo dicht mogelijk moesten benaderden. Lavrovski bouwde zijn choreografie dan ook – analoog aan Shakespeare – op uit losse scènes die qua onderwerp, sfeer en emotie sterk verschilden. Bovendien wilde hij levensechte karakters zien: hij stond niet toe dat de dansers zich achter hun techniek verscholen.

Ballet van de Staatsopera van Tatarstan
Sinds de première van Lavrovski’s versie – en de tot in het Westen bejubelde uitvoering door sterdansers Galina Oelanova en Konstantin Sergejev – hebben honderden nieuwe Romeo en Julia-versies het licht gezien. Bijna allemaal geïnspireerd op het intens doorleefde, hartverscheurende ballet van Lavrovski en ook veelal gezet op de wonderschone muziek van Prokofjev. Bekende producties, waarvan de meeste nog steeds met veel succes worden uitgevoerd, zijn die van onder anderen Frederick Ashton (1955), John Cranko (1958, herzien in 1962), Kenneth MacMillan (1965), Rudolf Nureyev (1977) en niet te vergeten de ontroerende, fijnzinnige versie van Rudi van Dantzig (1967) voor ons ‘eigen’ Nationale Ballet.

Het Ballet van de Staatsopera van Tatarstan danst Romeo en Julia ¬– met live uitgevoerde muziek – in de veelgeprezen versie van de Rus Boris Myagkov, voormalig danser van het prestigieuze Bolsjoi Ballet in Moskou. Ook Myagkov liet zich voor zijn interpretatie, die nu voor het eerst in Nederland te zien is, inspireren door Lavrovski en Prokofjev. De Russische pers schreef over zijn productie: ‘Het Staatsballet van Tatarstan wordt, samen met het Marijinski Ballet en Bolsjoi Ballet, beschouwd als een van de beste balletgezelschappen van de Russische Federatie. Een balletgezelschap met 65 dansers en vele sterren, dat garant staat voor een uitstekende uitvoering van het verhaal van de jonge geliefden, Romeo en Julia (…) De choreografie van Boris Myagkov werkt daarbij buitengewoon goed, zowel in de wijze waarop hij de verschillende karakters – zeer geloofwaardig – vormgeeft als in hun dansante samenspel.’
 

Actueel

Winkelmandje

U heeft geen voorstellingen in uw winkelmandje.

Deze site gebruikt cookies

We gebruiken cookies om uw bezoek aan deze website zo plezierig mogelijk te maken. We onthouden bijvoorbeeld uw persoonlijke instellingen. Ook gebruiken we Google Analytics om inzage te krijgen in de gebruiksvriendelijkheid van de website en deze vervolgens te kunnen verbeteren.

Meer informatie

X

Er is iets misgegaan met het laden van dit evenement. Probeer het later nogmaals.