Nieuws overzicht array(5) { [0]=> array(11) { ["nieuws_id"]=> string(3) "756" ["media_galerij_id"]=> string(4) "4960" ["van"]=> string(19) "2017-12-20 15:00:00" ["tot"]=> string(19) "2018-12-21 12:00:00" ["type"]=> string(7) "normaal" ["titel"]=> string(43) "Wat doen wij nog meer? NN Zevenheuvelenloop" ["titel_taal_id"]=> string(1) "1" ["teaser"]=> string(466) "

Ons theater staat natuurlijk bekend om haar theatervoorstellingen en concerten. Maar daar blijft het niet alleen bij. Wij zijn namelijk ook het toneel voor uw evenement of congres. Onze unieke gebouwen bieden een uitstekende locatie voor uw vergadering, voorstelling, receptie of congres in een eigentijdse setting. In deze nieuwe rubriek ‘Wat doen wij nog meer?’ lichten we elke maand een evenement of congres uit. We trappen deze maand af met...

" ["teaser_taal_id"]=> string(1) "1" ["omschrijving"]=> string(1491) "

NN Zevenheuvelenloop
In het weekend van 18 en 19 november jl. waren wij de kern voor de organisatoren, pers, VIP’s, sponsoren en vele honderden lopers van het Nijmeegs sportevenement: Zevenheuvelenloop.

 


Vrijdag
Op vrijdag startte het weekend met een persconferentie met topatleten in de Keizer Karelfoyer. De persconferentie werd afgesloten met een gezellige lunch in het Grand Café.

 

Zaterdag
Op zaterdagavond ontvingen wij 200 gasten van Scholten Awater voor de Zevenheuvelennacht. Na de loop werden zij feestelijk onthaald met een DJ, streetfood en heerlijke hapjes. In de voortuin van De Vereeniging konden lopers en supporters onder de tent genieten van een kopje soep of warme chocolademelk.

 

Zondag
Zondagochtend werd de Concertzaal van De Vereeniging omgetoverd tot Running Home van Scholten Awater, waar zij bijna 1000 gasten (lopers en supporters) ontvingen. Na de wedstrijd werden de lopers getrakteerd op een heerlijke pastamaaltijd, bereid door de keuken van het Grand Café Restaurant.

 

Daarnaast werden in andere ruimtes binnen De Vereeniging relaties ontvangen van Meeús (200 gasten) en van de nieuwe hoofdsponsor Nationale Nederlanden (300 gasten). De gasten van NN kwamen niets te kort en konden genieten van een heerlijke lunch en drankjes. 

" ["omschrijving_taal_id"]=> string(1) "1" } [1]=> array(11) { ["nieuws_id"]=> string(3) "736" ["media_galerij_id"]=> string(4) "4852" ["van"]=> string(19) "2017-12-11 12:00:00" ["tot"]=> string(19) "2018-04-05 12:00:00" ["type"]=> string(7) "normaal" ["titel"]=> string(65) "Interview met Paul Groot en Marjolein Keuning van You're the Top." ["titel_taal_id"]=> string(1) "1" ["teaser"]=> string(333) "

Musical over de élégance, grootheid en het verborgen leven van songwriter Cole Porter. Kom deze geweldige musical aanschouwen op 5 april in Stadsschouwburg Nijmegen. Kaarten koop je hier.

" ["teaser_taal_id"]=> string(1) "1" ["omschrijving"]=> string(3490) "

In 2018 komt, na ruim twintig jaar, de musical over virtuoos Cole Porter weer terug in het theater. Een prachtige voorstelling over het bijzondere leven van deze componist en songwriter die meer dan 800 liedjes voor 39 musicals schreef.

Cole Porter, mocht de naam niet meteen een bel doen rinkelen, dan zal ongetwijfeld een van zijn songs dat wel doen. Hij is de man die onder meer Ev’ry Time We Say Goodbye, I’ve Got You Under My Skin en Night and Day schreef. Liedjes die in ons collectieve geheugen liggen. Hij wordt niet alleen gezien als een van de meest productieve componisten van de vorige eeuw, maar introduceerde ook de zogeheten doorleefde songs voor musicals. Nummers met spitsvondige teksten en onverwachte wendingen, maar die wel aankomen en je diep van binnen raken.

Paul Groot, die de rol van Porter in de musical speelt, vindt dát juist het talent van Porter. “Onder de humor en spitsvondigheid, zit ook een diepere laag. Je zou dat geestige kunnen verwarren met lichtvoetig en makkelijk, maar zijn teksten verbergen meer, er zit een enorme diepe laag onder.”

De musical vertelt het vrolijke openbare, maar ook het verborgen en tragische leven van Porter. Geboren in een rijke familie wordt hij al snel achter de piano gezet, maar pas na zijn studie Rechten aan Yale kiest hij voor muziek. Eenmaal in Parijs om muziek te studeren, wordt hij verliefd op de Russische dichter en danser Boris Kochno, maar trouwt uiteindelijk met Linda Lee Thomas. Zijn leven is aan de buitenkant zoals zijn liedjes: opgewekt, cynisch, elegant, mondain, maar in hem zat ook eenzaamheid en verdriet.
Paul: “Porter was stoïcijns. Hij zei altijd: ‘Don’t explain, don’t complain.’ Hij liet zijn ware aard niet zien, maar er ging een enorm gevoelsmens in hem schuil. Misschien is dat wel zijn grote tragedie, dat hij niet kon laten zien wie hij echt was. Hij was ook overgeleverd aan de tijd waarin hij leefde. Met zijn homoseksualiteit kon hij niks, hij zou destijds als artiest zijn afgebrand.”

Het talent van Porter wordt door zijn vrouw Linda opgemerkt. Zij is dan ook degene die hem voorstelt aan de juiste personen in de Parijse kunstenaarsscene en hem stimuleert om niet alleen voor vrienden en bekenden te schrijven en zingen, maar voor iedereen.
Volgens Marjolein Keuning die de rol van Linda speelt heeft Porter zijn succes aan haar te danken. “Ze was een pittige dame, een go getter. Ze stapte op alles en iedereen af. Dat ze in Porter geloofde zorgde dat zijn succes tot grote hoogte steeg. Ik durf wel te zeggen dat hij zonder haar niet zo ver was gekomen.” Haar rol vindt ze een uitdaging om te spelen. “Het is moeilijk om met de ogen van nu naar vroeger te kijken. Waarom maakte ze bepaalde keuzes?

Linda was een bijzondere vrouw, ontzettend mooi, kreeg veel aandacht van mannen, was rijk en in die zin ook onafhankelijk. Haar eerste man mishandelde haar en na haar scheiding besloot ze het leven naar haar hand te zetten. Ze trouwde Cole, een man van wie ze wist dat hij op mannen viel. Maar ze vond hem knap en hij was lief voor haar. Ik denk ook dat ze het beste in elkaar naar boven brachten. Een gearrangeerd huwelijk, zo zou je dat kunnen noemen, maar dat hoeft niet per se slecht te zijn. Ik denk dat ze gelukkig was met de keuzes die ze had gemaakt en dat ze gelukkig was met Cole. Ze hadden een mooi en rijk leven.”

" ["omschrijving_taal_id"]=> string(1) "1" } [2]=> array(11) { ["nieuws_id"]=> string(3) "722" ["media_galerij_id"]=> string(4) "4772" ["van"]=> string(19) "2017-11-14 09:32:00" ["tot"]=> string(19) "2018-05-06 20:15:00" ["type"]=> string(7) "normaal" ["titel"]=> string(51) "Extra show! Marco Borsato komt naar De Vereeniging!" ["titel_taal_id"]=> string(1) "1" ["teaser"]=> string(473) "

 “Thuis is een begrip waarbij iedereen zijn eigen associaties heeft. Het is een state of mind, maar ‘thuis’ is ook met vertrouwde vrienden samen zijn. Of een plek waar je je lekker voelt en je jezelf kan zijn.” Op 24 april, 6 en 7 mei komt Marco Borsato met zijn theaterconcert 'Thuis' naar De Vereeniging. Kaarten te koop via ticketmaster.nl.

" ["teaser_taal_id"]=> string(1) "1" ["omschrijving"]=> string(5352) "

Op het nieuwe album van Marco Borsato, Thuis, staan tien liedjes die allemaal met elkaar in gesprek lijken te gaan. Met als onderliggend thema: thuis zijn. Niet alleen in letterlijke zin. “Ik denk dat iedereen zijn hele leven verlangt naar een thuis, naar het los kunnen laten van angsten en verplichtingen. Persoonlijk heb ik dat thuisgevoel sterk als ik duik, als ik onder water ben en even helemaal los kom van de drukte om me heen. Maar ik kan me ook voorstellen dat een volle stamkroeg op zaterdagavond voor iemand ‘thuis' kan zijn. Er zijn allerlei manieren om thuis te komen. ”

Thuis heeft een beschouwende en berustende grondtoon. De liedjes zijn zelfbewust in de goede zin: niet de twijfel overheerst, maar het vertrouwen in een goede afloop. “Het gaat over weten waar je staat en de kracht hebben om te genieten van wat er is. Iedereen is zijn hele leven op zoek naar een veilige haven. Als je daar bent aangekomen, weet je wat geluk is. Het leven is accepteren wie je bent. Want uiteindelijk beleven we onze mooiste momenten op kleine schaal – thuis, met familie, vrienden, op een plek waar je echt gezien wordt en mensen weten wie je echt bent.”
Borsato zit, zoals dat heet, 27 jaar in het vak. Het aantal hoogtepunten in zijn carrière is groot; zo stond hij, sinds de opening in 2012, al twintig keer in de Ziggo Dome (‘dat is eigenlijk ongelooflijk’), negen keer in De Kuip, vijftien keer in het GelreDome, 20 keer in Rotterdam Ahoy en meer dan vijftig keer gaf Borsato een concert in het Sportpaleis in Antwerpen. “Als je het zo zegt, heb ik best wel wat piketpaaltjes geslagen. Daar ben ik vanzelfsprekend trots op. Het contact met het publiek is ontzettend belangrijk. Ik wil mijn fans geregeld in de ogen kunnen kijken.”

In al die jaren is Borsato blijven zoeken naar nieuwe geluiden, naar liedjes die mensen wakker schudden omdat ze de gebaande paden verlaten. Bij Thuis heeft hij het gevoel dat hij óók had na het maken van Als geen ander (1995) – muziek en tekst lijken op een vloeiende manier bij elkaar gekomen. ‘Die plaat, Als geen ander, is een ijkpunt geworden. Daar staat niet één minder liedje op. Daardoor heb ik bij een nieuw album altijd in mijn achterhoofd dat ik daarbij weer in de buurt moet komen. En ik zeg het maar ronduit: dat is gelukt. Thuis zou zomaar een sleutelplaat kunnen worden. Ook hier staat geen lied op waarover ik twijfels heb. Dit tiental hoort bij elkaar.’
Er zijn momenten waarop componist John Ewbank en Borsato elkaar verbaasd aankijken. Na al die jaren is hun samenwerking nog altijd intensief en dat is, beseffen beiden al te goed, ongebruikelijk binnen de turbulente muziekindustrie. “We zijn op een punt aangekomen dat we alles tegen elkaar kunnen zeggen. We vullen elkaar aan en dagen elkaar uit. Omdat we niets voor elkaar te verbergen hebben. Daarbij brandt het heilige vuur nog volop. Er is rust gekomen. Dat geldt ook voor John. Door die rust groeit juist de ambitie. Een ambitie die zich niet richt op succes of aandacht, maar puur op de muziek.”

Borsato en Ewbank voeren vaak lange gesprekken voordat een liedje ontstaat, en soms is het na een paar woorden al raak. Het slotnummer van Thuis, ‘Eventjes alleen’, had bijvoorbeeld een lange weg nodig. “We spraken alweer een paar jaar terug over het feit dat we tegenwoordig alles delen met elkaar, ook zaken die voorheen als intiem werden beschouwd. Dat is helemaal het geval als je een publiek persoon bent. De paparazzi en hackers staan per slot van rekening altijd klaar. Persoonlijk heb ik soms het gevoel dat alleen mijn gedachten helemaal van mezelf zijn. ‘Eventjes alleen’ gaat over dat gevoel. Toen John en ik dat bespraken, speelde John meteen een akkoord op de piano. Maar het idee zakte weg. Nu, drie platen verder, was het blijkbaar gerijpt. Een nummer dat begint met een overpeinzing en eindigt met een ontlading.”

Het titelnummer ‘Thuis’ en ook ‘Wakker’ gaan over (herwonnen) vrijheid en het vermogen het leven bij de kladden te grijpen. Een mooi voorbeeld van de ontwikkeling die Ewbank en Borsato hebben doorgemaakt is ‘Alsof je vliegt’, over verloren liefde. Het onderwerp is hetzelfde als in ‘De Waarheid’ (1996), maar het perspectief is nu niet meer vanuit de partij die de relatie moet verbreken; in plaats daarvan heeft de tekst een troostend karakter én klinkt kritiek over de hoogmoed waarmee de liefde vaak wordt tegemoet getreden.

Het leven van Borsato steunt intussen alweer jaren op een ‘gezonde balans’. Hij is niet meer bezig met wat anderen allemaal van hem vinden. “Ik ben erachter gekomen dat eigenlijk geen scheiding is te maken tussen de zanger en de privépersoon. Ik ben zowel de showman op het podium als liefhebbende vader als de man die het heerlijk vindt om stilletjes toe te kijken. Die diverse karaktereigenschappen zijn terug te vinden in mijn werk. Mijn liedjes zijn wie ik ben. Zo’n beetje om de twee jaar ligt er gelukkig een nieuwe plaat. In de tussentijd schrijft het leven zijn eigen muziek. Het is de kunst, elke keer weer, die muziek te vangen en op de plaat te krijgen.”

" ["omschrijving_taal_id"]=> string(1) "1" } [3]=> array(11) { ["nieuws_id"]=> string(3) "706" ["media_galerij_id"]=> string(4) "4728" ["van"]=> string(19) "2017-10-25 09:32:00" ["tot"]=> string(19) "2018-06-27 12:00:00" ["type"]=> string(7) "normaal" ["titel"]=> string(55) "Sleutel van de Schouwburg in handen van Flex to the Max" ["titel_taal_id"]=> string(1) "1" ["teaser"]=> string(417) "

Vorige week verraste programmeur Lieke Jordens Stichting Flex to the Max bij Flex Dansstudio met taart! Afgelopen voorjaar deed de Stadsschouwburg Nijmegen een oproep voor een plan tot de Sleutel van de Schouwburg aan alle Nijmegenaren. Het plan mocht cultureel zijn, maar het liefst buiten de kaders van de Schouwburg. Het doel de Schouwburg beschikbaar te stellen aan de stad voor een verrassende activiteit.

" ["teaser_taal_id"]=> string(1) "1" ["omschrijving"]=> string(1173) "

Stichting Flex to the Max diende samen met nog negen anderen een plan in. Het plan van Flex to the Max heeft de sleutel gewonnen. Programmeur Lieke Jordens ging vorige week langs om het feestelijke nieuws te vertellen met de sleutel, taart en confetti.

Stichting Flex to the Max wil graag jonge balsporters en performers samenbrengen. Zij willen deze disciplines laten ervaren dat er veel bewegingsmogelijkheden zijn. Deze dragen bij aan een ongelooflijk goed samenspel van twee werelden. Door gezamenlijk naar iets toe werken en dit af te sluiten met een spetterende voorstelling, creëren zij de mogelijkheid dat niemand buitenspel staat. Vanaf januari kunnen balsportverenigingen zich aanmelden voor dit project.

Stichting Flex to the Max voert haar eigen plan uit en de Stadsschouwburg staat met raad en daad bij en stellen het theater ter beschikking. Nijmeegse organisaties, stichtingen of personen kunnen zich ondertussen ook al aanmelden voor de sleutel in 2019. Klik hier voor meer informatie en om je aan te melden. 

" ["omschrijving_taal_id"]=> string(1) "1" } [4]=> array(11) { ["nieuws_id"]=> string(3) "668" ["media_galerij_id"]=> string(4) "4642" ["van"]=> string(19) "2017-09-06 14:15:00" ["tot"]=> string(19) "2018-06-13 20:00:00" ["type"]=> string(7) "normaal" ["titel"]=> string(50) "TERROR: een ‘battle’ tussen gevoel en verstand" ["titel_taal_id"]=> string(1) "1" ["teaser"]=> string(850) "

Schuldig? Of onschuldig? Het gegeven: een gekaapt vliegtuig vliegt op een vol voetbalstadion af. Een F16 piloot van de Koninklijke Luchtmacht haalt eigenhandig, zonder bevel, het toestel met 148 mensen aan boord neer om 54.000 man in het stadion te redden. Is hij een held of een moordenaar? Neem plaats in de rechtszaal. Hoor alle feiten. Bepaal uw oordeel. U bent de jury. In het spannende rechtbankdrama TERROR van Senf Theaterpartners & Kik Productions i.s.m. Theater De Meervaart heeft het publiek het recht in handen.

 

De voorstelling komt op 13 juni terug in de Stadsschouwburg in Nijmegen. Voor meer informatie en kaarten klik hier.

" ["teaser_taal_id"]=> string(1) "1" ["omschrijving"]=> string(5817) "

TERROR, geschreven door de Duitser Ferdinand von Schirach, is wereldwijd een groot succes. In TERROR met Jeroen Spitzenberger, Johanna ter Steege en Clairy Polak in de Nederlandse hoofdrollen, velt het publiek het finaleoordeel. Overal ter wereld leidt het intrigerende dilemma tot interessante discussies. Jeroen Spitzenberger, die de verdachte speelt: ‘Het is geen doorsnee avondje uit, er wordt echt wat van je verwacht op je vrije avond’.

 

F16 piloot Lars Koch, een man met onberispelijk blazoen, heeft eigenhandig het besluit genomen om een vliegtuig met 148 gijzelaars aan boord neer te halen, ten gunste van 54.000 voetbalstadionbezoekers. Een helder besluit, zonder een spoor van twijfel. Toch klaagt de officier van justitie hem aan voor moord. Hoe kan dat? Johanna ter Steege, die de officier van justitie speelt: ‘TERROR doet echt een beroep op je moraal, je geweten, je rechtsgevoel. De F16 piloot kreeg geen bevel tot schieten, hij besloot zelfstandig om het vliegtuig neer te halen. Daarmee redde hij de levens van 54.000 mensen. Hoe kan hij dan schuldig zijn aan moord? De wedervraag is: mag je het ene leven wel tegen het andere wegstrepen?’

 

Duivelse kwesties
Regisseur Peter de Baan noemt TERROR geen doorsnee toneelstuk. “Toen ik de tekst las was ik er direct van overtuigd: dit moeten we ook in Nederland laten zien want dit is een fantastische manier om theater met maatschappelijke thema’s te combineren en het publiek echt over dit soort duivelse morele kwesties te laten nadenken. Zo doet theater iets waarvoor het al door de Oude Grieken gemaakt is: mensen laten reflecteren op hun handelen. En wat ik fantastisch vind is dat je je in beide kanten van het verhaal kunt verplaatsen: van de piloot die heel veel mensen heeft willen redden en van de officier van justitie die betoogt ‘dat het ene leven niet minder waard is dan het andere. Dat kwantiteit geen rol mag spelen.’

 

Gevoel en verstand
In TERROR staan begrippen als moraal en geweten centraal. Dit zijn echter onduidelijke definities, die in elke situatie weer een andere betekenis krijgen. Daarom bestaat er de wet, die bepaalt wat wel en niet geoorloofd is. Maar wellicht zijn er situaties denkbaar waarin de wet niet voldoende antwoorden biedt? Het voorleggen van dit soort kwesties aan het theaterpubliek, is voor regisseur De Baan een noodzaak. Het onderwerp van TERROR noemt hij weliswaar actueel, aangezien we nu veel te maken hebben met terrorisme, maar in feite is dit een universeel toneelstuk, dat het thema terreur overstijgt. De Baan: ‘TERROR verdiept de actualiteit. We hebben het in deze tijd heel erg nodig om over dit soort morele thema’s na te denken. Als er weer eens een aanslag is geweest, laait de roep om maatregelen die in strijd zijn met de wetgeving, vaak weer op. En terecht: wie wil niet alles doen om zijn land en mensen te verdedigen?’
Maar je kunt je ook de vraag stellen of die wetten niet te allen tijde gerespecteerd moeten worden. Johanna ter Steege: “We leven in een tijd waarin we heel vaak worstelen met moraal, geweten en recht. Ik bedoel, ieder mens heeft recht op leven, dat is simpel. Maar bijvoorbeeld in de vluchtelingenkwestie zeggen we toch: “nu is het wel vol hier”. Waar blijft dan het recht?’ Peter de Baan vindt: je hoeft geen antwoord te hebben, als je maar blijft nadenken. Het stuk zit perfect in elkaar, zegt hij. “TERROR laat je met alle partijen meeleven in een echte ‘battle’ tussen gevoel en verstand. Je moet als toeschouwer zelf, in je eigen hoofd, aan de slag.”

 

Gedachtenexperiment
Journaliste en presentator Clairy Polak werd gevraagd voor de rol van rechter, waar ze volgens De Baan geknipt voor is: ze kan als interviewster goed luisteren en blijft tegelijkertijd op gepaste afstand. Polak: “Ik heb nog nooit op het toneel gestaan, maar toen ik gevraagd werd om mee te doen aan TERROR, heb ik vrij snel ja gezegd. De reden daarvoor was eigenlijk gewoon omdat het ik het een prachtig stuk vind. Het is een belangrijk thema dat raakt aan allerlei actuele en aansprekende vraagstukken. Onder het mom van veiligheid wordt momenteel makkelijker omgegaan met morele waarden dan vroeger.’ Na afloop van de voorstelling leidt Polak een nagesprek met publiek en spelers. Polak: ‘Dat lijkt me spannend: gaan mensen met elkaar in gesprek over waarom ze voor schuldig of onschuldig hebben gekozen? Wat heeft voor hen de doorslag gegeven?’
Ook Spitzenberger is enorm benieuwd naar hoe de toeschouwers TERROR ervaren. “Het is twee uur lang luisteren, denken, voelen, je oordeel herzien. Het is een spel van twijfel toelaten, argumenten op je laten inwerken, toegeven dat je iets niet weet, van koers veranderen. Ik hoop dat mensen zich in hun rol van jury willen inleven, en dat ze samen met ons deze denkexercitie aangaan.’

 

 

Tekst: Ferdinand von Schirach
Vertaling: Chiara Tissen
Regie: Peter de Baan
Cast: Jeroen Spitzenberger, Johanna ter Steege, Clairy Polak, Khaldoun Alexander Elmecky, Kristen Denkers en Bob Schwarze
Producent: Senf Theaterpartners i.s.m. Kik Productions
Partner: Theater De Meervaart
Website: www.terror-devoorstelling.nl
Uitslagen TERROR wereldwijd: www.terror.theater


 

" ["omschrijving_taal_id"]=> string(1) "1" } }