Update #1 - mei 2026

In houten kisten
Wie over het Keizer Karelplein loopt of rijdt, zal het niet ontgaan: de monumentale Stadsschouwburg Nijmegen is afgezet met tweemeter hoge wanden met kijkgaten. Daarmee is het gebied rondom het theater afgesloten en uitsluitend nog toegankelijk voor bouwvakkers met helm. De buitenruimte wordt klaargemaakt om bouwmateriaal te kunnen verplaatsen, er wordt een werkplaats ingericht en steigers zijn gebouwd.

Binnen voert men met chirurgische precisie sloopwerkzaamheden uit. De stoelen zijn uit de zaal gehaald zodat de betonnen ondervloer zichtbaar wordt en ingetekend kan worden. En dan de mandjes. De geliefde (en soms beschimpte) rotan mandjes die op de randen van de balkons prijken, wat gebeurt daar eigenlijk mee? De mandjes zullen terugkomen, opgeknapt en wel. Misschien met een aanpassing of ander lichtarmatuur. Maar om te zorgen dat ze niet verloren gaan, worden de mandjes zorgvuldig gedemonteerd en opgeslagen in grote houten kisten. Evenals de Dame met de Stola van Pieter D’Hondt. Zij gaat nu op reis en zal over een paar jaar als de Stadsschouwburg weer opengaat, het publiek met open armen ontvangen.