Update #2- juni 2026

Spiegelverlichting 

Terwijl de voegen van de toneeltoren van de Stadsschouwburg Nijmegen voorzichtig worden uitgebikt en de oude luchtbehandelingskanalen worden verwijderd, denk ik na over een ander onderdeel van de renovatie: de kleedkamers. Straks hét privédomein van onze artiesten. Van de oude kleedkamers waren er veel te weinig. Er was nauwelijks daglicht, ze waren te klein, te warm of te koud en als het regende sloeg het water door de muur. Met architectenbureau Diederendirrix en interieurarchitect Bert de Munnik buigen we ons over de juiste afmetingen van de ruimtes, de verlichting en de draairichting van de deuren. Maar belangrijker nog: over dat wat kleedkamers een prettige plek maakt voor dansers, cabaretiers, muzikanten en toneelspelers. Want vergis je niet: het zijn heel wat uren dat artiesten er doorbrengen voorafgaand aan hun optreden. En dus vroegen we onder andere Pieter Derks, Loes Wijnhoven, Jaap Spijkers, Micha Wertheim en Sven Ratzke naar hun mening. 

Waar moet een goede kleedkamer aan voldoen? 
Op stip op één stond ‘zelf het lichtknopje kunnen bedienen’ en dan ook van de spiegelverlichting. Want artiesten willen soms even in het donker hun ogen sluiten en concentratie opbouwen voordat ze moeten presteren. Fel sensor-gestuurd licht dat continu aanspringt, is dan storend. De goede tweede vereiste was - niet verbazingwekkend - ‘ruimte voor een bank om op te liggen’. En dan het liefste zonder armleuningen, vanwege lange benen. En graag ‘haakjes aan de muur’ om kleding aan op te kunnen hangen.  Dat laatste lijkt logisch, maar de verhalen van de artiesten horende, wordt dat op veel plekken vergeten. Over de kleurgebruik en inrichting (gezellig als ‘een huiskamer’ of ‘zakelijk’; juist wèl of juist géén affiches van collega-artiesten aan de muur) zijn de meningen verdeeld. 
Gelukkig maar; dan blijft er nog genoeg over om te ontwerpen. 


Benieuwd naar alle updates? Klik hier